زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه
 

ابوعثمان بکر بن محمد مازنی بصری شیبانی





ابوعثمان بکر بن محمد مازنی بصری شیبانی (م ۲۴۸ هـ)، از اساتید ادبیات عرب، امام در نحو و لغت و از بزرگان اهل قلم در بصره در قرن سوم هجری قمری بوده است.


۱ - معرفی اجمالی



ابوعثمان بکر بن محمد بن حبیب بن بقیه مازنی بصری شیبانی، منسوب به طایفه مازن بن شیبان و از موالی بنی سدوس و اهل بصره بود.
رجال‌نویسان و مورخان ابوعثمان را از پیش‌کسوتان و اساتید ادبیات عرب، امام در نحو و لغت و از بزرگان اهل قلم در بصره برشمرده و گفته‌اند که ابوعثمان همیشه در مناظرات علمی پیروز میدان بود و با استاد خود اخفش نیز مناظراتی داشته که بر وی نیز چیره شده است. مازنی در روایت نیز ید طولایی داشته و فردی مورد اعتماد، با ورع، زاهد و از شیعیان امامیه بوده است.

۲ - اساتید و شاگردان



بکر بن محمد محضر درس اساتید بزرگی چون ابوعبیده، اصمعی و ابوزید انصاری علم نحو را فرا گرفت و از آنان روایت کرده است. به علاوه، از اخفش نیز مسائلی را آموخت. همچنین در ادب، او را از شاگردان و دست‌پروردگان اسماعیل بن میثم به شمار آورده‌اند.
اشخاصی همانند مبرّد، فضل بن محمد یزیدی و عبدالله بن سعد وراق از وی روایت کرده و از محضر وی بهره برده‌اند.

۳ - آثار



کتاب‌های مقدمه‌ای بر علم نحو و لغت التصریف، ما یلحن فیه العامه، التعلیق تفسیر کتاب سیبویه، علل النحو، الدیباج علی خلیل من کتاب ابی عبیده، کتاب الالف و اللام، العروض، القوافی الدیباج فی جوامع کتاب سیبویه کتاب فی القرآن التفسیر و غریب القرآن آثار بکر مازنی می‌باشد.

۴ - تاریخ وفات



بکر مازنی سرانجام در سال ۲۴۸هـ در بصره درگذشت. سال‌های ۲۴۷، ۲۳۰ و ۲۴۹ هـ تاریخ‌های دیگری هستند که برای وفات او آورده‌اند.

۵ - پانویس


 
۱. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۲، ص۷۵۷.    
۲. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ج۱، ص۱۱۰.    
۳. ↑ سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیة الوعاة، ج۱، ص۴۶۳ - ۴۶۴.    
۴. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۱۸، ص۱۸۸.    
۵. ↑ ابن‌عماد حنبلی، عبدالحی بن احمد، شذرات الذهب، ج۳، ص۲۱۶.    
۶. ↑ حلی، حسن بن یوسف، خلاصة الاقوال، ص۸۱.    
۷. ↑ ابن‌داوود حلی، حسن بن علی، رجال ابن داود، ص۵۸.    
۸. ↑ ابن‌کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایه، ج۱۰، ص۳۵۲.    
۹. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۲، ص۲۷۰.    
۱۰. ↑ سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیة الوعاة، ج۱، ص۴۶۳ - ۴۶۴.    
۱۱. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ج۱، ص۱۱۰.    
۱۲. ↑ اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواة، ج۱، ص۱۲۹.    
۱۳. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۷، ص۹۶.    
۱۴. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ج۱، ص۱۱۰    .
۱۵. ↑ بابانی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۱، ص۲۳۴.    
۱۶. ↑ ابن‌ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۸۱.    
۱۷. ↑ زرکلی، خیرالدین بن محمود، الاعلام، ج۲، ص۶۹.    
۱۸. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۲، ص۷۶۳.    
۱۹. ↑ آقا بزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۴، ص۳۱۲.    
۲۰. ↑ آقا بزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۱۶، ص۴۷.    
۲۱. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۷، ص۹۷.    
۲۲. ↑ ابن‌اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۷، ص۱۱۰.    
۲۳. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۲، ص۷۵۸.    


۶ - منبع



پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۲۰۷، برگرفته از مقاله «ابوعثمان بکر بن محمد مازنی».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.